Tworzywa z recyklingu coraz częściej pojawiają się w zapytaniach ofertowych na akcesoria użytkowe: miarki, łopatki, nakrętki czy gadżety promocyjne. Działy zakupów dostają od zarządu cele ESG, a z mediów płyną informacje o unijnym rozporządzeniu opakowaniowym. W efekcie łatwo pomylić to, co już obowiązuje, z tym, co wejdzie za kilka lat albo w ogóle nie dotyczy danego produktu. Ten tekst porządkuje stan prawny na jesień 2026 roku i podpowiada, jak rozmawiać z dostawcą o recyklacie.
Jakie przepisy o recyklacie obowiązują w 2026 roku?
Najważniejszym aktem jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, znane jako PPWR. Weszło w życie 11 lutego 2025 roku, a większość przepisów stosuje się od 12 sierpnia 2026 roku. Jako rozporządzenie działa bezpośrednio we wszystkich państwach UE, bez potrzeby przenoszenia do ustaw krajowych, choć sankcje za naruszenia ustalają państwa członkowskie (mają na to czas do 12 lutego 2027 roku).
Obok PPWR nadal działa dyrektywa SUP o produktach jednorazowego użytku z tworzyw. Wymaga ona, by butelki na napoje z PET zawierały od 2025 roku co najmniej 25% recyklatu, a od 2030 roku wszystkie jednorazowe butelki na napoje z tworzyw co najmniej 30%. Dla wyrobów stykających się z żywnością znaczenie ma też rozporządzenie (UE) 2022/1616, które określa, z jakich procesów recyklingu może pochodzić tworzywo do kontaktu z żywnością.
Progi recyklatu w PPWR: od kiedy i dla kogo?
Artykuł 7 PPWR wprowadza minimalny udział recyklatu pochodzącego z odpadów pokonsumpcyjnych w opakowaniach z tworzyw. Progi zaczną obowiązywać od 1 stycznia 2030 roku, a według stanu na 2026 rok wyglądają następująco:
| Rodzaj opakowania z tworzywa | Próg od 2030 r. |
| opakowania wrażliwe na kontakt, głównie z PET | 30% |
| opakowania wrażliwe na kontakt z innych tworzyw niż PET | 10% |
| butelki jednorazowe na napoje | 30% |
| pozostałe opakowania z tworzyw | 35% |
Rozporządzenie przewiduje też wyższe progi na 2040 rok, a udział liczy się jako średnią dla danego rodzaju opakowania, zakładu produkcyjnego i roku. Szczegółową metodę obliczania i weryfikacji ma określić akt wykonawczy Komisji, którego przyjęcie zapowiadano do końca 2026 roku. Do tego momentu nikt nie może rzetelnie certyfikować zgodności z art. 7, więc deklaracje dostawców typu „spełniamy PPWR w zakresie recyklatu” warto traktować ostrożnie.
Czy PPWR obejmuje miarki, łopatki i inne akcesoria użytkowe?
PPWR reguluje opakowania, a nie wszystkie wyroby z tworzyw. Kubek pomiarowy sprzedawany osobno do pracy w gospodarstwie jest produktem, nie opakowaniem, i progi z art. 7 go nie dotyczą.
Sytuacja zmienia się, gdy ten sam element trafia do klienta razem z towarem. Miarka wsypana do worka karmy albo nasadka dozująca na kanistrze może zostać uznana za element opakowania, jeśli pełni funkcję opakowaniową. Ostateczna kwalifikacja zależy od konkretnego przypadku, dlatego producent towaru powinien przeanalizować ją z prawnikiem i z uwzględnieniem wytycznych Komisji Europejskiej opublikowanych w 2026 roku.
Dla akcesoriów sprzedawanych samodzielnie obowiązkowy udział recyklatu na dziś nie istnieje. Zmienić to może w przyszłości rozporządzenie o ekoprojekcie (ESPR), ale według stanu na jesień 2026 roku nie przyjęto aktów delegowanych, które obejmowałyby takie wyroby.
Kiedy recyklat sprawdzi się w akcesoriach z tworzyw, a kiedy lepiej go unikać?
Recyklat różni się od tworzywa pierwotnego. Regranulat z odpadów pokonsumpcyjnych ma zwykle szary lub brązowawy odcień, zmienny wskaźnik płynięcia i może zawierać śladowe zanieczyszczenia. Dla części akcesoriów to żaden problem, dla innych spore ryzyko.
W tych sytuacjach recyklat zazwyczaj się sprawdza:
Ostrożności wymagają naczynia z precyzyjną skalą, bo zmienna płynność stopu wpływa na skurcz i wymiary. Podobnie z wyrobami w jasnych kolorach firmowych, gdzie trudno uzyskać zgodny odcień. Przy miarkach do karmy czy pasz dochodzą jeszcze wymogi dotyczące kontaktu z żywnością, którym większość dostępnego recyklatu PP i PE na razie nie odpowiada.
Rozwiązaniem pośrednim bywa domieszka 10-30% recyklatu do granulatu pierwotnego. Pozwala ona obniżyć ślad węglowy wyrobu bez wyraźnej utraty jakości, choć wymaga testów na konkretnej formie. Przy zamówieniu standardowych akcesoriów, na przykład naczyń pomiarowych od BOTT z Leszna albo innego producenta, dobrze jest zapytać wprost, z jakiego tworzywa powstaje dany model i czy da się go wykonać z taką domieszką.
Jak rozmawiać z dostawcą akcesoriów o tworzywach z recyklingu?
Rozmowa o recyklacie powinna zacząć się od pytania, czego naprawdę potrzebujesz: spełnienia przepisu, celu ESG czy argumentu marketingowego. Każda z tych odpowiedzi prowadzi do innego wyrobu i innej dokumentacji.
Druk ulotek – kiedy ma sens i dla jakich firm najlepiej się sprawdzi?Jakie dokumenty potwierdzają udział recyklatu?
Wiarygodne są certyfikaty łańcucha dostaw, takie jak EuCertPlast (dla zakładów recyklingu), RecyClass czy ISCC PLUS. Ten ostatni opiera się często na metodzie bilansu masy, więc deklarowany procent nie musi fizycznie znajdować się w każdej sztuce. Zapytaj dostawcę, czy recyklat jest pokonsumpcyjny, czy poprodukcyjny, bo tylko pierwszy liczy się do progów PPWR. Poproś też o kartę techniczną regranulatu i wynik testu na gotowym wyrobie.
Zanim zmienisz surowiec w sprawdzonym wyrobie, zapytaj producenta o próbę na istniejącej formie. To on zna jej zachowanie i powie, czy zmiana surowca nie zaburzy skali lub koloru logo. Odpowiedź „nie da się” bywa uczciwsza niż obietnica 100% recyklatu bez żadnych dokumentów.
Na koniec sprawdź, czy deklaracja trafi na produkt lub do materiałów marketingowych. Unijne przepisy o oświadczeniach środowiskowych coraz mocniej ograniczają ogólne hasła typu „eko” czy „przyjazny środowisku”. Bezpieczniej pisać konkretnie, na przykład „wyrób zawiera 30% recyklatu poprodukcyjnego”, i mieć na to dokument.
Redakcja Home News pisze o domu i wszystkim, co się z nim wiąże: finansach osobistych, nieruchomościach, urządzaniu wnętrz, modzie i technologiach. W osobnych działach porusza też tematy gastronomiczne oraz przemysłowe, od menu sezonowego po transport w halach produkcyjnych. Artykuły powstają na podstawie dokumentów źródłowych, przechodzą redakcyjną kontrolę przed publikacją i są odświeżane, gdy zmieniają się stawki albo przepisy.
